Домой Анатолий Санотенко «Ніколі гэты змрок зары не перасіліць…»

«Ніколі гэты змрок зары не перасіліць…»

                                                       Гіём Апалінэр

                                            (УЛАДЗІМІР  КАСТРАВІЦКІ*)

Працяг Літаратурнага марафона імя Апалінэра (пачатак –17-га верасня):  http://babruysk.by/litaraturny-marafon-imya-giyoma-apalinera/

 Гіём Апалінэр, вершы, пераклады, Анатоль Санаценка
Фота з газеты тых часоў

 

                                                 З ранніх вершаў

 

                          ***

Ніколі гэты змрок зары не перасіліць**

Хай вечар нечым цешыць нас мы раніцай жывем

Нязменнасці няма і час усё пахіліць

Але ўва мне крыніцы б’юць і вобразаў і тэм

 

Я пагружаю рукі ў хвалі шчасця

 

 

                             ***

Jamais les cr’epuscules ne vaincront les aurores

Etonnons-nous des soirs mais vivons les matins

M’eprisons l’immuable comme la pierre ou l’or

Sources qui tariront Que je trempe mes mains

 

En l’onde heureuse

 

 

*Славуты французскі паэт Гіём Апалінэр (1880-1918) паходзіў з беларускага шляхетнага роду Кастравіцкіх. Яго маці Анжаліка Кастравіцкая была дачкой штабс-капітана расійскага войска Міхала-Апалінарыя Кастравіцкага, які ўдзельнічаў у паўстанні 1863 года. Родавы маёнтак Кастравіцкіх Дарожкавічы (Дзісненшчына) быў канфіскаваны пасля паўстання расійскім урадам. Дзед Апалінэра з сям’ёй эміграваў у Італію, дзе і нарадзіўся Апалінэр і дзе прайшло яго дзяцінства.

**Як мяркуецца, напісана ў 1899 г. Упершыню апублікавана ў пасмяротнай кнізе «Меланхалічны вартаўнік» (1952), у цыкле «Стаўло».

ОСТАВЬТЕ ОТВЕТ

Напишите свой комментарий!
Введите здесь ваше имя